پیروزی دانلد ترامپ و انعکاس آن بین ایرانیانِ مخالف و موافق!

نویسنده تحلیل روز چهار شنبه , 9 نوامبر , 2016   تحلیل سیاسی   2 نظر

منصوره ناصرچیان /
دانلد ترامپ یک بیزینسمن۷۰ ساله‌ی موفق که توانسته امپراطوریِ تجاری برای خود در قلب آمریکا بوجود بیاورد، روز ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ به عنوان چهل و پنجمین رئیس جمهور آمریکا بطور رسمی آغاز به کار خواهد کرد. او از طرف خانواده‌ی پدری از مهاجرین آلمانی و از طرف خانواده‌ی مادری از مهاجرین ایرلندی می‌باشد. همسر اول او از جمهوری چِک و همسر سوم او، ملینا ترامپ از کشور اسلوونی می‌باشد. این سابقه مهاجرتی خود و همسر سابق و کنونی‌اشِ نشان می‌دهد که سیاست‌های کارزار انتخاباتی‌اش بر علیه مهاجرین غیر قانونی و تغییر سیاست پذیرش پناهندگان ناشی از نفرت او نسبت به مهاجرین و پناهندگان نمی‌باشد بلکه یک استراتژی نسبتا جدید و بحث برانگیز برای جلب توجه عمومی  بوده است تا نامش بیشتر بر سر زبان‌ها بیفتد و توده‌ی رای‌دهنده شانس بهتری برای برگزیده شدن به خاطر متفاوت بودن به او بدهند.
با نگاه کردن به کارنامه‌ی هشت ساله‌ی اوباما  که در ژانویه ۲۰۰۹ جانشین جورج  بوش شد، شاید بتوان علتِ ظهور یک بیزینسمن به عنوان سیاستمدار در کارزار بسیار پیچیده‌ی اخیرِ انتخاباتی آمریکا را بهتر دَرک کرد. چند ماه بعد از ریاست جمهوریِ اوباما، جایزه‌ی صلح نوبل به او اِهدا می‌شود که یکی از مناسبات اعطای این جایزه؛ ایجادِ «فضایِ جدید» روابط بین‌الملل به خصوص در دنیای مسلمانان ذکر شده است. سیاست خارجه مماشات‌گرانه‌ی اوباما با جمهوری اسلامی ایران باعث بسیاری از ناآرامی‌ها در منطقه‌ی مسلمان‌نشین خاورمیانه شده  که دنیای غرب نیز از عواقبِ آن مثلِ بحران پناهندگان و حملاتِ تروریستی به دور نمانده است.
جنگ سوریه کم‌کم وارد ششمین سال خود می‌شود در حالی‌که اوباما به جای میانجی‌گری و خاتمه‌ی جنگ، در سال ۲۰۱۴ از جمهوری اسلامی دعوت کرد که برای جنگ با داعش در کنار آمریکا قرار گیرد و این قضیه بیشتر به یک تناقض شبیه بوده تا یک سیاست. جمهوری اسلامی یکی از بزرگترین تروریست‌های حاضر در خاورمیانه و تقویت‌کننده‌ی آنهاست و همدستی او با بشار اسد برای نابودی مردم سوریه و خود را  «مدافعانِ حَرَم» خطاب کردن در ادبیاتِ پروپاگاندای رسانه‌هایِ موافقِ خود، دنباله همان تناقض آشکارِ «فضایِ جدیدِِ» گفتمان با دنیای مسلمانان توسط اوباما می‌باشد. در حالی‌که جمعیت مسلمانانِ آمریکا کمتر از یک درصد می‌باشد، اوباما با سیاست‌های خارجی مماشات گرایانه نخواسته حتی حملاتِ تروریستی که بعضی از آنها از طرفِ اسلام گرایانِ افراطی بوده را به حسابِ مسلمانان بگذارد چون جایزه‌ی صلح نوبلش را زیر سوال می‌بَرَد.
حالا از دلِ چنین تناقاضات مماشات‌گرایانه‌ی سیاست خارجی و پاره‌ای اشتباهاتِ سیاست داخلیِ اوباما، فردی ناشناخته در دنیای سیاست به نام دانلد ترامپ روی کار می‌آید که در ابتدای کارزارِ انتخاباتی جدی گرفته نمی‌شود ولی از آنجائی‌که او مردی‌ست شدیدا رقابتی و با هیچ مانعی خود را کنار نمی‌کِشد، به سیاست‌های بحث برانگیز و جنجالی برای برنده شدن دست می‌زند. کمپینِ هیلاری کلینتون در برابر دانلد ترامپ تبدیل می‌شود به استراتژی قدیمی حمله به شخصیت یکدیگر در عوض مسئول بودن در قِبالِ سیاست‎های خود. هیلاری کلینتون با دریافت ۱٫۳ بیلیون دلار از کمپینش بیشترین تلاش برای به افتضاح کشیدن رقیبش می‌کند و ترامپ که تقریبا نصف این بودجه یعنی ۷۹۵ میلیون دلار را بدست آورده از لحاظ تجاری زیاد به صرفه نمی‌بیند که به همان شدت تبلیغات بر علیه هیلاری کلینتون کند ولی در بحث‌های انتخاباتی هردو در زمینه‌ی تخریب شخصیتی از هم کَم نمی‌آورند.
نه هیلاری کلینتون سیاستمدارِ کهنه کارِ مُنَزه از اشتباهات سیاسی می‌باشد و نه دانلد ترامپ یک سیاستمدار جدیدِ با پرونده‌ای پر از موفقیت‌هایِ  بدونِ مشکل به حساب می‌آید. حالا با تمام این تفاصیل، ترامپ برنده‌ی نهایی شده است و مردم آمریکا با تمام موافقت‌ها و مخالفت‌های‌شان بر سر این دو شخصیت از دو حزب متفاوت کم کم از تب و تابِ انتخاباتی و احساسی بودن، بیرون می‌آیند و رئیس جمهور جدید را با همه کاستی‌هایش می‌پذیرند و از او توقع دارند که آینده‌ی خوبی را برای‌شان رقم بزند در حالی‌که چشم‌های‌شان به روی عملکرد او و اعضای دولتش باز خواهد بود اما در این میان ایرانیان به این زودی‌ها از نتیجه انتخاباتِ آمریکا گذر نمی‌کنند. در طیِ هشت سال دوره‌ی ریاست جمهوریِ اوباما که با جریاناتِ جنبش مردمیِ ژوئن ۲۰۰۹ همزمان شد، بعضی ایرانیان به اوباما دخیل می‌بستند تا جمهوری اسلامی را برای‌شان سرنگون کند، حال با روی کار آمدنِ ترامپ، چشم عده‌ای دیگر از ایرانیان به اوست برای کار تمام نشده‌ی اوباما!
این انفعالِاتِ اپیدمیکی بین ایرانیان و توقعات بسیار بالا داشتن از دیگران برای انجامِ کارِ خودشان ظاهرا تمامی ندارد. حالا در این وسط طرفدارانِ جمهوری اسلامی نیز، شعار بین بد و بدتر را عَلَم کرده و انتخابات آمریکا را با جمهوری اسلامی موازی‌سازی کرده‌اند و آن را کاملا شبیه می‌دانند، حال آن که ساختار جمهوری اسلامی یک دیکتاتوری-مذهبی بر اساس اصل ولایت فقیه می‌باشد و اصلا انتخابات در آن معنایی ندارد چون این رهبری‌ست که تعیبن‌کننده‌ی تمام امور مملکت می‌باشد و بالعکس، آمریکا برپایه‌ی دموکراسی بنا شده و با رای عمومی یک رئیس جمهور سر کار می‌آید. حالا خوب یا بد بودن شخصیتِ رئیس جمهور در یک سیستم دموکراسی نمی‌تواند به طرز شدیدی پایه‌های سکولاریزم را بلرزاند چون یک بروکراسی در پشت سر آن‌ست که اجازه‌ی تخلف به او را نمی‌دهد. ترامپ مثل رئیس جمهورهای پیشین آمریکا باید برای منافع ملی کشور خود راهکارهای مثبتی ارائه دهد ولی نه لزوما برای سیاست خارجی‌اش به خصوص در مورد خاورمیانه مگر در امتداد منافع ملی آمریکا باشد.
حالا گُسلی که بین ایرانیان چه داخل و چه خارج از کشور بر سر براندازی بوده با انتخاب ترامپ عمیق‌تر می‌شود چون عده‌ای ترامپ را جنگ‌افروز اعلام می‌کنند و او را باعث و بانیِ «جنگِ جهانی سوم» می‌خوانند، در حالی‌که نزدیک به یک دهه خاورمیانه در آتش و خون دارد می‌سوزد. عده‌ای نیز بر عکس او را عاملی برای برهم زدن توافق اتمی می‌بینند که ممکن‌ست جمهوری اسلامی را به انزوا بکشاند. مردم ایران باید از انفعال سیاسی بیرون بیایند و از فرهنگِ ایده‌آلیستی و آرمان‌خواهی به واقعیت‌گرایی متوسل شوند تا خود را تافته‌ی جدا بافته‌ای ندانند که رئیس جمهور آمریکا را رئیس جمهور ایران تصور کنند تا مشکلات‌شان را حل کند.
Advertisements

Author: mansourehn

I am freelancer and I was radio producer for five years. I produced 110 radio shows both in English and Persian at CHSR FM from 2010-2015. I have been writing for the think tank of "Tahlil Rooz" daily analysis of news located at the U.S mostly in Persian. I write satire, poetry and news analysis mostly about Iran.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s