باز این چه شورش است!

نویسنده تحلیل روز یکشنبه , 2 اکتبر , 2016   تحلیل اجتماعی   بدون نظر

منصوره ناصرچیان /

شیعه یکی از شاخه‌های دین اسلام می‌باشد که خود به سه دسته‌ی اصلی تقسیم می‌شود که مجموعا در کل دنیا نسبت به شاخه سنّی در اقلیت است. شیعیان در کل٘ بین ۱۰ تا ۲۰ درصدِ مسلمانانِ جهان و ۳۸ درصدِ جمعیتِ خاورمیانه را تشکیل می‌دهند. ۱۴۰۰ سال‌ست درست پس از وقوعِ حادثه‌ی کربلا در سال ۶۱ هجری قمری که شیعیان، دو ماه محرم و صفر را به سوگواری و عزاداری می‌پردازند، به اضافه‌ی سالگرد رحلت امامان دیگر و پیغمبرِ اسلام در طولِ سال و حال باید دید که چرا از شدّت و حِدّت آن به مرور زمان در ایران کاسته نشده و بلکه به علت حکم‌فرما بودنِ حکومتِ شیعی- دیکتاتوری تاکید فراوان‌تری از قبل بر آن می‌شود.

برای دانستن این نکته باید با اصول و فروع دینِ اسلام، شاخه‌ی شیعه آشنا باشیم. اصولِ دینِ شیعه عبارتند از: توحید، نبوّت، معاد، عدل و امامت. فروع دین نیز شامل ۹ موردِ زیر می‌شوند: نماز، روزه، خمس، زکات، حج، جهاد، امر به معروف و نهی از منکر، تولی، تبری. برای آشنایی با فروعِ دین، حّد٘اقل معنی لغوی آنها را باید بدانیم. به عنوان مثال به معنیِ لفظی یکی از آنها در اینجا اشاره‌ای گذرا می‌شود تا از چرایی دیکتاتوری و تبعیضِ نهفته در این دین درکِ بهتری داشته باشیم.

تَبَرّیٰ (به عربی: تَبَرّی) که تبرّا خوانده می‌شود، یکی از فروع دین اسلام در مذهب شیعه به‌ معنای بیزاری و دوری‌ جستن و دشمنی‌ ورزیدن با دشمنانِ خدا و دشمنانِ اهل بیت است. احادیث فراوانی برای تک‌تکِ اصول و فروع دین از زبانِ امامانِ شیعه داریم. به یکی از آنها در موردِ تَبَرّی برای درکِ صحیح از مُبلغانِ آن و دشمنی‌شان تقریبا با تمام دنیا (۸۰ درصدی از پیروانِ ادیان دیگر یا بی‌دینان که شیعه نیستند) بسنده می‌شود. امام رضا: هرکه مخالفان ما را با احترام یاد کند و به آنان کرامت کند، نه او از ماست و نه ما از اوییم. (الشیعه شیخ صدوق) حکومتِ شیعی- دیکتاتوری به معنی دیکتاتوریِ مُضاعف به حساب می‌آید، چرا که فروعِ دینش از جهاد تا امرِ به معروف و نهی از منکر تا تبر٘ی را در جَوفِ خود دارد و این اجازه را می‌دهد که در خصوصی‌ترین امورِ مردم؛ ستادِ امر به معروف و نهی از منکر به راه بیاندازد و به زنان، تذکرِ حجاب در طولِ سال بدهد و هنگام ماه رمضان مردم را برای روزه‌خواری در ملا عام به صُلابه بکشد.

همچنین این حکومتِ دیکتاتوریِ ولایتِ مطلقه‌ی فقیه، حقّ تفکر از ملت را می‌گیرد و به آنها به چشمِ اُمتی در خدمتِ رهبرِ ولایتِ فقیه نگاه می‌کند. برگزاری مراسم دهه‌ی عاشورا تا تاسوعا و به طور کلی دو ماهِ مُحرم و صّفر در ایران از دیر باز و از بدو ورودِ اسلام با شمشیرش، آئین‌های مختلفی با خود به همراه داشته و در طول زمان، دچارِ تحولاتی شده است.

از آنجایی که حکومتِ شیعی- دیکتاتوری بر پایه‌ی حُزن و اندوه برای مردم ساخته شده تا آنان را به اِنفعال و عدمِ مشارکت در امورِ اجتماعی- سیاسی بکشاند؛ مراسمِ غم‌بارِ این دو ماه بهترین فرصت را برای این حکومت به وجود می‌آورد. حکومتِ شیعی- دیکتاتوری به اجرای این مراسم در سطحِ گسترده تنها به داخل کشور که همه شیعه نیستند، اکتفا نمی‌کند و آن را به کشورهای دیگر به خصوص کشورهای غربی صادر می‌کند و آمریکای شمالی، خیابان‌هایش تبدیل می‌شود به کارناوالِ عاشورا با توجیه آزادیِ عقیده! حتی در آمریکا کارناوالِ هراس‌انگیزِ قمه‌زنی را شاهد هستیم.

این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، خمینی این جمله را بیهوده بیان نکرد. محرم و صفر وسیله‌ای برای محزون نگه داشتنِ مردم و به انفعال کشاندن‌شان می‌باشد. مظلومیت را باب می‌کند و زنجیرزنی و قمه‌زنی را به نوعی مازوخیستی (خودآزاریِ) از نوعِ مذهبی در این مورد با صواب و تولّی (دوستی و حُبِّ) امامانِ شیعه عجین می‌کند.

ملّتی که میل به خودآزاری برای رسیدن به خدای‌شان را تمرین می‌کنند، تمایل به سرپیچی را در خود نمی‌بیند از نظامی که مروجِّ این میلِ سرکوبِ درونی‌ست. به نوعی که نظام را هم مثل شیعه و پیروی از آن مقدس می‌داند و کسانی‌که مقدس‌زدایی را برایش به ارمغان می‌آورند اول با اسلحه‌ی فروعِ دین؛ امر به معروف و نهی از منکرِ «ارشاد» می‌کند و اگر موثر نیفتاد از طریقِ فروع دیگری؛ یعنی جهاد به حذف فیزیکی منتقدانِ شیعه می‌رود.

چنان که شاهد قتل‌های زنجیره‌ای در خارج از ایران بوده‌ایم که زنده یاد فریدون فرخزاد به دلیل به چالش کشیدنِ رساله‌ی خمینی به وحشیانه‌ترین شکلی موردِ حمله‌ی جهادیون قرار گرفت و سلاخی شد. باز این چه شورش است که بعد از ۱۴۰۰ سال در زمان پُست مدرنیته هنوز مردم نمی‌توانند از زنجیرهایِ پنهانیِ آئینِ زنجیرزنی و از دشنه‌ی پنهانِ قمه‌زنی خود را رها سازند و به جای شیون بر مظلومیتِ امام حسین، راه نجاتی از مظلومیتِ پذیرفته شده‌ی خود بیابند و قبول کنند که ظالم و مظلوم مکمل یکدیگرند. مظلومیت، صفتی صواب‌آمیز نیست بلکه باید یاد گرفت که چگونه از زیر سلطه‌ی ظالم بیرون آمد.

Advertisements

Author: mansourehn

I am freelancer and I was radio producer for five years. I produced 110 radio shows both in English and Persian at CHSR FM from 2010-2015. I have been writing for the think tank of "Tahlil Rooz" daily analysis of news located at the U.S mostly in Persian. I write satire, poetry and news analysis mostly about Iran.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s