آخر و عاقبت «مرگ بر آمریکا»گویان!

نویسنده تحلیل روز شنبه , 28 ژانویه , 2017   تحلیلستان   بدون نظر

منصوره ناصرچیان /

از دوره‌ی دبستان، سرِ صف‌هایِ اجباری حلق‌مان پاره می‌شد از بَس ما را به فریادِ مرگ بر آمریکا گفتن مجبور می‌کردند. هنگامِ جشن‌هایِ مخوفِ ۲۲ بهمن که از ما بیگاری می‌کشیدند تا کلاس را به یُمنِ نامیمونِ پُکیدنِ نور با کاغذکشی‌هایِ رنگیِ ساختِ کشورِ برادرِ  جمهوریِ خلقِ چینِ کمونیستی تزئین کنیم، تا راهپیمایی‌های اجباری از طرفِ مدرسه و به زور بردن‌مان در صفوفِ پُر از تنفرِ نمازِ جمعه؛ ایالاتِ متحده آمریکا مثلِ دشمنِ خیالی در کیفِ مدرسه همراهِ ما بود و باید تمامِ کاسه و کوزه‌های خود را رویِ پرچم‌اش می‌شکستیم و با کبریتِ جنون، پرچم یک کشور آن هم از نوع ابرقدرت را به آتش می‌کشاندیم. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم همان‌هایی که ما را هیجانی می‌کردند که حلق‌مان را پاره کنیم و طوطی‌وار مرگ بر آمریکا بگوییم خودشان با عمو حسین اوباما چه دوست‌های جان‌جانی از آب در می‌آیند و ۳۳ بار در عرض سه سال، دائم سفره‌ی بی‌بی سکینه در کاخ سفید پهن کردند و جرات نکردند که پرچم آمریکا را تُف مالی کنند یا به آتش بکشند.

حالا رئیس جمهورِ جدیدِ کاکل زریِ آمریکا که اصلا حوصله‌ی سفره‌ نذری را ندارد و ماست‌های سفره پهن‌کُن‌ها را کیسه کرده، اسمِ کشورِ ضد آمریکاییِ ایران را کنار شش کشورِ تروریست‌پرور دیگر قرار داده تا از گرفتنِ ویزایِ آمریکا محروم‌شان کند و حالا همان تحریک‌کننده‌های آتش زدنِ پرچمِ آمریکا دارند جلز و ولز می‌کنند که چه رئیس جمهورِ فاشیستی!

باری از معاصی منکری نبود که نکرد این جمهوری اسلامی و مُسکِری که نخورد و مست و لایعقل فریادِ مرگ بر آمریکا را سر نداد در صفوفِ مدارس، نماز جمعه و راهپیمایی‌ها به مدتِ چهار دهه و پشت پرده، هزار کَله مَلَق برای حاج حسین که نَزَد تا او را با سنت‌هایِ سفره‌ی بی‌بی جان  و آشِ نذریِ مامان پزِ نایاکی‌ها آشنا کند تا آمریکایی‌ها، مرگ بر آمریکا را فراموش کنند و خیال کنند که جمهوری اسلامی یک دوست می‌باشد نه یک دشمنِ تروریست.

حالا این وسط اُسکار بگیرهایِ حرفه‌ای که سرشان می‌رسد به خاکریزهای دفاعیِ نظام، ناز فرموده و می‌گویند که به کوریِ چشمِ رییسِ جمهورِ کاکل زری، اُسکار را تحریم می‌کند، چرا که نه؟ به زودی این خانم؛ ترانه علیدوستی می‌خواهد با عَلَم و کُتَلِ جمهوری اسلامی راه بیفتد و برای انتصاباتِ بعدی به لیستِ امید و آرزویِ آدم‌کُشانِ نامزدِ ریاست جمهوری یک حمامی بسازد چهل ستون و چهل پنجره که نامزدهای انتصاباتی در آن بنشینند و نامزدبازی بکنند.

اما همان‌هایی که چپ و راست در کاخِ سفید، رویِ سیاه خود را با فریبکاری، آمریکایی دوست‌نشان می‌دادند و سلفی می‌گرفتند، چشمِ دیدن رییس جمهوری کاکل زری را ندارند و لایِ جمعیتِ ضدِ ترامپ سُر می‌خوردند تا خود را صلح‌طلب جا بزنند و باز اپوزسیون ِ برانداز را جنگ طلب جلوه بدهند، درست مثل همان مغلطه‌هایی که با کودکی ما در سرِ صف‌های پادگان مانند کردند.

حال معصومه ابتکار که از دیوارِ سفارت آمریکا بالا رفت و گروگانگیری کرد و فرزندِ خودرا برایِ به اصطلاح تحصیل به کشورِ آمریکا فرستاد نمی‌تواند برای بازدیدِ آغازاده‌اش به آمریکا بیاید؟ چه مصیبتُ عُظمایی! آیا اگر به مدت ۴۰ سال مردمانِ جزیره آدم‌خوارها پرچمِ جمهوری اسلامی را تُف مالی کنند و از آن به جایِ دستمال توالت استفاده کنند و آنگاه عکسِ خامنه‌ای را رویِ مَبال‌شان بگذارند و با موبایل‌شان سلفی بگیرند، آیا جمهوریِ اسلامی ویزا را در بشقابِ طلا به آدمخوارهای جزیره می‌دهد؟

البته هنوز جمهوری اسلامی و دیپلمات‌هایش مشمولِ خشمِ رییس جمهور کاکل زری نشدند، بَل این مردمِ عادی دوباره به جای گروگانگیرِ سفارت به گروگانِ سیاست‌هایِ خارجیِ آمریکا گرفته شدند.

Advertisements

Author: mansourehn

I am freelancer and I was radio producer for five years. I produced 110 radio shows both in English and Persian at CHSR FM from 2010-2015. I have been writing for the think tank of "Tahlil Rooz" daily analysis of news located at the U.S mostly in Persian. I write satire, poetry and news analysis mostly about Iran.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s